Şapkalar duvara...

 İşte size hemencecik uygulayabileceğiniz yazlık bir dekorasyon fikri.. Duvarlarınızda her ne asılı ise kaldırın ve yerine hasır şapkalarınızı asıverin..

Aslında bu fikir uzun zamandır aklımdaydı, bu eve taşındığımızdan beri asılı olan tablolardan sıkılmıştım ama duvarlar boyandıktan sonra tabloları kaldırır, yerlerine şapkalar asarım diyordum.. Aynı çivilere asarsam iyi olmaz diye düşünüyordum.. Ama deneyiverdim, bazı yerler biraz sıkışık olsa da fena olmadı bence..

Evinizde yaz havası estirmek için bir deneyin derim..

I was kind of tired of seeing our old paintings that we hang on this wall when we first moved in.. So I replaced every one of them with a straw hat.. I have to say that I love the outcome.. So if you want some summer vibes at your home, why not try the same thing.. 

EYVAH!!! Deniz sezonu açıldı...( Living with pets in an all white house)

Evet, kesinlikle yanlış okumadınız.. Deniz sezonunun açılmasına kocaman kocaman harflerle EYVAH....

Çünkü deniz sezonu sadece bizim için açılmıyor.. Bembeyaz bir evde yaşayan tatlı bir köpek içinde açılıyor... Bizim Hera bir beagle olarak sudan hiç hoşlanmaz.. Hatta evde ona banyo yaptırmaya kalktığımız günler, üçüncü dünya savaşının çıktığı gün gibidir.. O yıkanır ama bizimde çizilmedik, yaralanmadık yerimiz kalmaz...

Datça'ya onu ilk getirdiğimizde denizle taşınması biraz travmatik oldu.. Üzerinde yürüyebileceği bir yer olarak düşünmüş olacak ki, kendini koşturup denize atmasıyla bol bol su yutup panik halinde dışarı çıkması bir oldu..Ve sonraki bir yıl denizden kesinlikle uzak durdu...

Ama sanırım sonra özellikle sıcak günlerde, serinleten özelliğini makul bulmuş olmalı ki, yavaş yavaş denize girmeye başladı..Ama insanların çok olduğu yerde girmez, ayakları mutlaka yere bassın ister, ve kafasını hiç sokmaz..  İşte bizimde sorunlarımız o denize girmeye başladıktan sonra başladı..

Çünkü günde sayısız kez, sıcak bastıkça kendi başına denize gider, yanında havlu taşıma adeti olmadığı için denizden sonra döne döne kumlara kurulanır, ya da daha doğrusu bulanır ve üzerinde bir araba kum ile eve geri döner..

Yerlere dökülen kumlar hadi neyse de, birde ıslak ve kumlu olarak bazen kendisini dinlenmek için bembeyaz koltuklara atıverir..

Bana aslında ara sıra sorulan sorulardan biridir.. Kedi ve köpekle beyaz ev zor olmuyor mu? Aşırı titizliği bırakırsanız ve bir kaçta basit önlem alırsanız aslında hiçte zor değil.. 

Aslında koltuk üzerine koruma amaçlı örtü örtmeyi hiç sevmem ama bizim yaramazlar söz konusu olunca mecbur kaldım.. Öncelikle bizim güzelim peştamallarımz imdada yetişti.. Açık pastel renklerde olanlardan pazardan alıp koltukların üzerine yayıyorum ve sık sık değiştirip değiştirip yıkıyorum.. 

Ama Hera'nın deniz sezonuna peştamallarda yetmemeye başlayınca, yeni bir arayışa gittim ve çözümü tek kişilik pikelerde buldum.. Pazardan, Madam Coco'dan çok ucuza çok güzel pikeler buldum ve onları koltuk örtüsü olarak kullanmaya başladım..  Normalde resim çekerken derler toparlarım ama burada görebileceğiniz gibi en çok kullandığı koltuğun altına da ıslak geldiği günler için eskimiş deniz havluları da koyuyorum..

Kedimiz Hestia'nın deniz sezonu yok ama onunda en kötü zamanları inşaat sezonu ve bahçe sezonu oluyor.. Ev kedileri belki temiz olabilir ama Hestia gibi hem evde hemde sokakta yaşayan kediler için aynı şeyi söyleyemeyeceğim.. İnşaat sezonunda mutlaka bizim eve yakın bir inşaat bulur kendine ve stress atmak istedikçe gider kumlarında saatlerce oynar, yatar sonra eve geri gelir tabii beraberinde kumlarla birlikte.. En kötü sezon ise bahçelerin düzenlendiği sezon.. O zaman en favori oyun ve keyif bölgesi, altları yeni çapalanmış, açılmış çiçekler oluyor.. Aslında kedi Hestia zaman zaman Hera'dan da kötü kirletiyor koltukları çünkü kedilere çok fazla kural koyamıyorsunuz.. Heranın çıkmasına izin verilen koltuklar bellidir ama Hestia gider canı nerede isterse orada yatar..  

Ama sonunda onunda zayıf bir tarafını buldum.. Yaz aylarında işe yarayacak mı bilmiyorum ama polar battaniyelere bayılıyor.. Kumaşcıdan polar kumaş aldım ve her odaya onun için ufak ufak polar battaniyeler bıraktım ve neredeyse 10 seferin 8 inde battaniye üstlerini tercih ediyor.. 

Peştamallar, pikeler, polar battaniyeler işin bir kısmı ama asıl, koltuklarım beyaz değil beyaz kılıflı.. Dolayısıyla onlarda yıkanabiliyor.. Eğer sizde sık sık yıkayacağınız koltuk kılıfı düşünürseniz, ütü istemeyecek kumaştan yaptırmaya dikkat edin, sonrasında çok rahat edeceğinizin garantisini verebilirim..

Hazır satılan koltuk kılıfları ne kadar başarılı oluyor bilmiyorum ama bir döşemeciye provalı olarak diktireceğiniz koltuk kılıfları, artık bıktığınız yada eskiyen koltuklarınızı yenilemenin çok hesaplı bir yöntemi.. Aklınızın bir köşesinde dursun derim...

Bu arada aniden kaybettiğimiz sevgili blog komşum Cihan Hanıma'da buradan Allah rahmet eylesin diyorum.. Kendisiyle hiç tanışmadık ama blog yazanlar, hiç tanışmasalarda blog komşularının ne kadar özel, ne kadar yakın olabileceğini bilirler.. Işıklar içinde yat sevgili komşum.. Seni hep yaptığın güzelim elişleri, torunlarına, çocuklarına olan sevgin ile hatırlayacağım.. Okumaktan çok keyif aldığım, hayatı güzelleştiren, hayat dolu o çok özel insanlardan biriydin..

I love living at the beach  and the beachy lifestyle.. Its quite relaxed and fun.. But I have to admit that I am not very fond of the swimming season. Dont get me wrong, I love love swimming. But so does our beagle Hera.. During hot days, she goes to sea by herself countless of times and as she doesnt have the habit of carrying a towel, she dries herself to by rolling in the sand.. Then she comes to our all white house and chose to relax on our white couches with all the sand she brings from the beach..

Nice life for a doggy but not so nice for her human parents.. So I chosed to use some throws on our coaches in order not to disturb the wet and sandy doggy in her relaxation hours after the beach .. 

Turkish bath towels are great alternatives for throws as they are cheap and washable.. Their colors and stripes looks very good on white coaches.. But they are not enough on her favorite coach so I started to use single bedthrows made from cotton and as you can see from the photos I am using old beach towels under the throws for very wet days.. 

I am happy to say that our cat Hestia has nothing to do with the swimming season but she still loves to play in the sand and in the freshly digged gardens and of course comes home with plenty of sand and dirt.. For her I made tiny blankets from polar fabric for each room.. She has this thing with the polar fabric and I am glad I found out about it..  

So these are my tips in living in an all white house with a free range dog and a free range cat..   

Mart kapıdan baktırıyor..

Balkondan dışarıya baksanız, güneş, deniz, papatyalar , her yerden fışkıran çiçekler, bahar tam zamanlı gelmiş diyebilirsiniz.. Ama biraz evvel Hera ile sitenin biraz dışında bulunan geridönüşüm kutularına evde birikmiş, şişeleri, kağıtları götürüp bıraktık. Koştura koştura gittik, donmuş vaziyette koştura koştura geri döndük.. O kadar soğuk hava anlayacağınız..

Gelirken artık her tarafı kaplayan sarı güzellerden de iki dal almayı ihmal etmedik.. Dışarıdaki yalancı bahar, eve sahici olarak giriverdi.. Çare yok bir kaç gün daha içerilerden bakmaya devam edeceğiz dışarılarda coşan bahara.. 

When I look outside, its possible to see all the signs of a beautiful spring.. Blue sky, turquoise sea, daisies in the fields, flowers blooming everywhere... But in reality, it is freezing outside.. Hera and I took the empty bottles and discarded papers to recycle boxes in the morning and we were aiming to take a short walk afterwards but as soon as we finished our job, we rushed back home.. Its that cold outside.. 

But we didnt forget to pick some mimosas to bring the spring inside.. I guess we have to wait couple days more to enjoy spring inside and outside..

Hestia da dışarı çıkmayı reddediyor..

Hestia, also refuses to go outside..

Bu arada bu soğuk günlerde halimiz böyle.. Kimi zaman Hera kapıyor battaniye altını, kimi zamanda Hestia..

And this is our cold day activity.. Girls are racing with each other to grab the favorite place under the blanket..

Bir değil, iki meselem var.../ Felt cushions

Size şu bir değil iki meselemi anlatmadan önce biraz gerilere gitmem lazım.. Ben fotoğraf çekmeye ve kendi evimde, kendi halimde feci acemice styling yapmaya çalışmaya iki yıl önce falan başladım.. Bu dönemde Avustralya'dan Kara Rosenlund ve Hollanda da çalışan Paulina Arcklin yaptıkları ile her daim rüyalarımı süsleyen iki kadın oldu... İkiside harika fotoğraf çekiyor, ikisinin de rüya gibi evleri var ve o rüya gibi evlerini yaptıkları çalışmalara yansıttıkları için, ortaya muhteşem şeyler çıkıyor.. İkisinin de şu ana kadar yayınladığı her fotoğrafı bıcık bıcık inceledim desem yeridir..

Bu ikiliden Paulina Arcklin'i kendime daha bir yakın hissederim.. Çünkü oda benim gibi beyaz sever, en olmaz denen şeyleri beyaza boyar, ve özellikle de Fas'tan harika otantik objeler toplar.. Hani bu yaştaki bana, çocuklara sordukları gibi büyüyünce ne olmak istersin deseler, hiç düşünmeden Paulina Arcklin derim... 

Yine bir gün Paulina Arcklin'in facebook sayfasında Mesele isimli bir firma için yeni yaptığı bir çalışmayı incelerken ve niye bizde böyle güzel şeyler yok diye hayıflanırken, yeni bir fotoğraf yayınlandı ve altında da Mesele'nin bir Türk firması olduğu yazmasın mı... Hani havalara uçtum desem yeridir...

O günden beri ürünlerini merakla takip ettiğim firmalar arasına katıldı Mesele.. Unutulmaya yüz tutan zanaatlarımızın, kültürel zenginliklerimiz yavaş yavaş onun aracılığı ile bize muhteşem bir dönüş yapmasını keyifle takip ettim.. Ama beni bilirsiniz tüm ürünler arasında yastıklar, özellikle de keçeden yapılanlar gönlümde ayrı bir yer tuttular.. 

Ve işte Sahildeki Ev, yeni balkonunda, yeni bir yıla, bir değil bu iki güzel Mesele yastık ile hazırlanmaya başladı.. Mesele'de semboller çok önemli.. Aldığınız her ürün bir sembol ile bağlantılı ve aslında o an hayatınızda neyi istiyorsanız, onu çekip alıyorsanız.. Benim seçimlerim ateş ve su elementleri oldu. Ateş hem burcumun elementi, hemde çok yakında gireceğim yeni bir yaş döneminde ateşin enerjisine her şeyden çok ihtiyacım var.. Su ise duyguların, dişiliğin ve sezgilerin sembolü..Hayatı akışına bırakmayı her daim bana hatırlatacak bir sembol..  

Bu arada piyasada şu tabaka tabaka satılan keçelerden yapılan ürünleri göre göre, gerçek keçeye dokunma keyfini ve onun o ipeksi halini unutmuşuz.. Bu yastıkları geleneksel ıslak keçe yöntemi ile üreten Mehmet Oğuz Koç'un Ankara Samanpazarı'nda bir keçe atölyesi varmış ve burada eğitimlerde veriyormuş.. Ankara da oturanların bilgisine.. Zamanında geleneksel yöntemlerle Ebru yapmayı öğrenmiştim, keçeyi de öğrenmeyi çok isterdim, deneyen olursa bizimle deneyimlerini paylaşmayı unutmasın lütfen..

Ve işte Sahildeki Ev bu güzel yastıklarla, yavaş yavaş kırmızılanmaya ve yılbaşı havasına girmeye başladı..Sevgili Selen Öztürk'e de bu zarif  jesti için buradan binlerce teşekkürler..

Mesele'nin sayfasına  buradan ulaşabilirsiniz..

Amsterdam based photographer Paulina Arcklin is definitely one of my favorite ladies.. I love her house and her style and I love how she reflects these to her commercial works.. Couple months ago, she worked with a new Turkish company Mesele who is giving a new life to traditional Turkish products and combining them with universal symbols..

So I started to decorate our house for the new year with two Mesele cushions..They are created using traditional felt production methods.. I chose the elements, water and fire symbol for the coming year.. 

You could see the products of Mesele from here...  

Hestia ile balkonda...

Bu sıralar galiba kışın en soğuk günlerini yaşıyoruz Datça'da.. Hava bir yağıyor, ardından da şıkır şıkır güneş çıkıyor ama soğuk hep yerli yerinde duruyor.. Bu soğuk günlerde, güneş alan üst küçük balkonumuz sıcacık oluyor. Bende genellikle zamanımı orada geçiriyorum. Okuyorum, notlar alıyorum, denizin dalgalanmasına dalıyorum.. Tabii bu sonbaharda vahşi bir sokak kedisi yerine, ev kızı olmaya karar veren Hestia'da hep benimle.. Bebekken Hera böyle kuyruğum gibi evin içinde peşimde dolanırdı, büyüyünce vaz geçti bu işten.. Şimdi yeni bir tüylü çocukla aynı şey yeniden başladı işte..

Hava buz gibi soğuk olsa da, bol bol güneş ışığı yolluyorum size buralardan...

Nowadays we are probably going thru the coldest days of the winter. Its raining and then the sun is shining brightly but the freezing cold is always there.. In these weathers I love to spend time in our small balcony as it is quite warm there..I love to read, take notes and watch the ever changing colors of the sea.. As always Hestia is following me everywhere.. When Hera was a puppy she used to be  my tail but now she all grow up and quit being so attached to me. But now its Hestia's turn..

I am sending you lots of sun shine from here..

1980

1980 Türkiye'nin tarihinde önemli bir yıl olsa da, bizim kişisel tarihimizde çok daha önemli bir yer tutar. 1980 Sevgili ile tanıştığımız yıldır.. Bu hasır sepette o yıllardan kalma.. Benimle ev ev dolaştı, bir süre bodruma bile kaldırıldı ama bir süredir beyaza boyanıp, o da Datça 'da yepyeni bir hayata başladı. Şimdide biraz siyah boya ile bambaşka bir kişilik kazandı..
Seviyorum sürekli bir şeyler boyamayı..

1980 is a special year in our personal history. It's the year that hubby and I met. And this wicker box is from those years. It moved with me thru houses and for a while rested in a depot. But it has also started a new life here with its new white color.. Nowit has a new character..

I love painting and changing things..

Merdivenler

Baktım geçen gün Hestia merdivenlerde oynuyor, şansımada yukarıdan oldukça güzel bir güneş ışığı geliyor. Hemen aldım fotoğraf makinesini elime, bizimkini ürkütmeden tık tıklamaya başladım..Sonra baktım resimler fena çıkmamış, size Sahildeki Ev'in merdivenlerini göstereyim dedim.. Geçen sonbaharda beyaza boyatmıştık ve evin karanlık bir köşesi için beyaz renk harika ışık verdi.. Birde eve nereye asacağımızı bilmediğimiz için oraya gelişigüzel astığımız tablolarımızı düzenlesek hiç fena olmayacak..Aslında merdiven boşluğu oldukça geniş olduğu için oraya eski tip bir raf projemde var ama bakalım ne zaman olacak..

Herkese keyifli bir hafta diliyorum..

When Hestia started to play on the stairs, I realized that there is a strong sun light is coming from upstairs. So I took my camera and photographed the rather dark corner of our house. Last autumn we painted them to white and it gave such brightness. I am very happy with that.  Currently we are hanging the paintings we couldnt find an appropriate place inside the rooms but they definitely need a new design..

Wishing you all, a happy week...

An itibariyle bizim kızlar../ Our Girls..

An itibariyle işte durumumuz budur... Şömineyi bugün kalkar kalkmaz yaktık, kapı pencere her tarafı kapadık evde oturuyoruz..Kızlar kah uykuda, kah can sıkıntısından oyun peşinde..Bende oturduğum yerden onları fotoğraflıyorum..

Bu yıl Datça'da 3. kışımızı geçiriyoruz ama sanırım geldiğimizden beri en soğuk günlere tanık oluyoruz şu sıralar..Sanırım her yer böyle..Bu iki fotoğraf ile kısa bir merhaba demiş olayım...

This is the current situation at our home..It's really freezing cold outside and we are lighting the fireplace since early morning.. Girls are mostly sleeping and I am photographing them from my couch.

This is our third winter in this Mediterranean coastal town and I believe nowadays we are experincing the coldest days since our move here.. A quick hello to you all from here..

Yeniden Merhaba.../ Hello again..

Yeniden merhaba diye yazdım yazının başlığını çünkü bugün benim için yepyeni ve çok güzel bir gün oldu...Bugün biyopsi sonuçlarım geldi ve malum (k)ötü hastalık olmadığı anlaşıldı..Perşembe gününden beri doğru dürüst hiç bir şey yapmadan, sadece zamanı geçirmek için uğraştık..Ben neredeyse hiç ara vermeden arka arkaya 5 sezonluk Breaking Bad dizisini seyrederek başımın ağrımasına , gözlerimin bulanmasına karşılık geçicide olsa beynimde uçuşup duran binlerce acabayı biraz da olsa uyuşturmaya çalıştım..Neyse bitti ve şu anda iyiyiz....Bir önceki yazımdan sonra, bana yolladığınız iyi dilekler için binlerce teşekkürler..Burada da kocaman bir ailem olduğunu bilmek ne kadar güzel bir duygu anlatamam...

Bu arada biz beklemelerdeyken Datça'ya kış bir anda geliverdi..Ve kışın gelmesi ile birlikte bizim iş yoğunluğumuzda arttı..Aşağıdaki yazıyı geçen yıl bir internet sitesinde bulmuştum ve bize cuk diye oturduğu için bayılmıştım..
Bugün yapılacaklar listesi,
Köpeği içeri al
Köpeği dışarı çıkar
Köpeği içeri al
Köpeği dışarı çıkar
Köpeği içeri al

Havalar serinleyip, bütün yaz açık duran kapılar kapanınca bizimde kapıcılık görevlerimiz başladı..Her akıllarına geldiğinde dışarı çıkıp, sonrada içeri girmeye alışan bizim kızlara hizmeti aksatmamaya çalışıyoruz. Günde her halde yüz kereden fazla onlara kapı açıp kapatıyoruzdur. Hera bu işi daha iyi öğrendi. Kapı kapalıysa önce tek patisi ile kibar kibar kapıyı vuruyor ama açmakta geç kalırsak başlıyor bu sefer iki patisi ile kaldırıp kaldırıp kendini kapıya vurmaya...Hestia ise şimdilik sadece kıpırdamadan kapının önünde durup beyin gücü ile açtırmaya çalışıyor...Aşağıdaki fotoğrafı ise dün çektim..İkisi hala birbirlerine pek fazla yanaşamadığı için, Hera mesafesini koruyarak, sabırla Hestia'nın kapıyı açtırmasını bekliyor..İşte bizim evden tipik bir kış görüntüsü size...

As this is a rather beautiful and brand new day for me, hello again dear friends..Today I got my biopsy results and the news are good..We were afraid of cancer and waiting the results since Thursday was one of the most difficult things I have experienced in my life...Thank God everything is OK now..

And while we were waiting winter suddenly arrived to Datca with heavy rain...And with winter, our additional duties started..As all the doors are open to our girls all the time during summer months, they come and go as they please and as they are trying to keep their habits during winter we are openning the doors to them maybe more than hundred times each day..Hera the beagle learned to knock the door with her paws but so far Hestia is only trying brain power.. 

Yağmurun getirdikleri.../ RAin

Salı günü Datça'yı sonbaharın ilk fırtınası ziyaret etti ve yine ilk şiddetli yağmuru yağdı..İstanbul'da yaşarken böyle değildi ama burada yağmuru, fırtınayı saati saatine takip etmeye çalışıyoruz..Çünkü şiddetli yağmur ve fırtına geliyorsa, balkonların toparlanıp kapanması, bahçedeki alet edavatın,mobilyaların, çiçeklerin bir kuytuya çekilmesi gerekiyor..

On Tuesday morning the first storm and the rain of this autumn hit our shores..We were not particularly careful about weather conditions while we were living in İstanbul but here as we have to arrange the house and the verandahs  against the weather conditions, we are following the weather charts..

Pazartesi gecesi de tüm bu hazırlıkları yapıp yattık ve yatakta yine nemli gözlerle küçük kedimiz Hestia'yı konuşuyoruz..(Daha önce olanları burada ve burada okuyabilirsiniz.)Onun yağmurdan ne kadar nefret ettiğini bildiğimiz için, eğer ölmediyse bu yağmur son şansımız, ne yapar ne eder eve gelir diye umutsuz da olsak, o küçücük umut kırıntısını canlı tutmaya çalışıyoruz..Sabaha karşı yağmur ilk damlalarını atmaya başladığında sevgili çıkıp çıkıp bahçeleri kontrol etti, gelen giden yok..Sonra çay demlemek için ben aşağıya indiğimde, bir baktım yarı baygın bir halde bahçenin bir köşesinde yatıyor..Tabii kaptığımız gibi gidip veterinerimizi yatağından kaldırdık..

Şimdi doğrusunu söylemek gerekirse,çocuğuna kötü davranan, ihmal eden anne babaları gördükçe, bu insanların anne baba olmasına izin vermemek lazım diye ahkam kesmişliğim çoktur..İşte aynı hesap bazı insanların kedi sahibi olmalarına da izin verilmemesi lazım..Doğruyu söylemek gerekirse, köpeğimiz Hera'nın aşı ve ilaç zamanlarını ajandamda günü gününe, hatta saati saatine takip ederim ama nedense aynı şeyi Hestia için yapmayı ihmal ettim..Sonuçta da bizim küçük kızımızda çok ciddi boyutta bağırsak parazitleri gelişmiş.. Tabii hemen tedavisine başlandı ve şimdi bol bol iğne yiyip duruyor..Bir kaç günde öylesine zayıflamış ki, toparlanması bayağı zaman alacak ama sanırım işin tehlikeli kısmını atlattık..Şimdilik tek sorun, hiç hali olmasa da, aklı sürekli dışarıda olan ve yarı zamanlı bir sokak kedisi olarak hayatını sürdürmeye alışmış bir kediyi sürekli evde tutabilmek..Nöbetleşe başını bekliyoruz işte, sonbaharın ilk yağmurunun bize geri getirdiği küçük kedimizin....

On Monday night after arranging the house against storm, we discussed about our cat Hestia.. ( You could read about her dissepearance here and here) We had a glimmer of hope...We thought that if she is alive she will use her last power to come to house as she hates rain...And God we were right, a miracle is happened and when the first drops of the rain started to fall, we found Hestia near our garden in a semi dead situation..

Of course we rushed her to the vet and he found and acute condition of parasites on her intestines..After having lots of shots now she is OK and we are hopeful that the worst part is over..Now she is resting at home but its very difficult to keep her at home as she is a part time wild cat and loves to spent time outside..So nowadays we are very busy with cat-sitting to this precious little thing which the first rain of the season brought us back..

Bir Kedim Bile Yok...

Evet, Sevgilim, köpeğim yanımda ama şu an itibari ile bir kedim yok..Bir önceki yazımda önce kaybettik diye yazmış, akşam saatlerinde bulununca da hemen bulduk diye altına not düşmüştüm..Bulduğumuzda çok hastaydı Hestia. Cumartesi gecesini evde geçirdi. Biraz yemek yiyip ve bol bol su içince biz de umutlandık..Pazar sabahı yine biraz süt ve su içti..Sevgili, misafirlerimizi otobüse yetiştirmek için Marmaris'e götürdü, döner dönmez hemen veterinere götürecektik..Ama o arada kaşla göz arasında yine kaçtı...Dün bütün gün aradık ama nafile, sanırım bu kez bulunmak istemiyor... Hep derlerdi, kediler sahiplerinin yanında ölmek istemez diye, pek inanmazdım ama sanırım doğruymuş...

Daha öncede köpeklerim olmasına rağmen, Hestia benim ilk kedimdi..Dolayısıyla benim için o kadar kıymetli ki anlatamam..Tahminen 100 metre çaplı bir yerde ölmeye yattı ve biz onu bulamıyoruz.En çok bu çaresizlik vuruyor insana...

On my last post, I wrote about the disappearance of our cat Hestia..After that post, on Saturday night we found her very ill at the garden of a nearby house..But that night when she ate a little bit and drank lots of water we were very hopeful that she is going to be OK.On Sunday morning she was still very weak but still drank some milk and water..But while we were getting ready to take her to vet, she dissapeared again..Yesterday and today we checked everywhere but I think this time she does not want us to find her..I always heard about cats leaving their homes when they are going to die but always think that its a kind of an urban legend but I think its true..

I always had dogs but Hestia was my very first cat so she was very precious..She thought me all the good sides of having a cat..The worst think is that I am feeling so desperate right now because she is probably waiting her death in a radius of  50 metres close to us and we are unable to find her..

Yeni Bahçe Yolu / New path in the garden

Geçtiğimiz Mart ayında bahçemizdeki çirkin beton yolu söküp yerine eski demiryolu kalasları yerleştirdiğimizi burada yazmıştım..O zaman çektiğim fotoğraflarda bahçe yeni kazılmış olduğu için çok iyi gözükmüyordu..Ama şimdi etraflarındaki çimler yeniden uzadı ve tam istediğimiz hale geldi..Geçen akşamda Datça'nın o meşhur rüzgarı müsade edince bahçede mumlar da yaktım..

Last March we replaced an old and ugly concrete path at our garden with some old logs from the railways. You could see how it looks before and the replacement project here..The photos I took at that time were not very nice becaouse all the grass were gone due to digging..But now its in a perfect shape and when the stubborn wind of Datca let us, I finally light candles in the garden..