Balıklı Balkon..

Bugün sizlere annemin balkonundan bir fotoğrafla kısa bir merhaba... Fotoğrafları ipad den bilgisayara aktarma denemesi sırasında buldum.. Bir gün annemin güzel balkonunu da sizler için fotoğraflamayı da aklımın bir köşesine yazdım bu arada..

Özellikle yazlık evlerde balık sembolünü çok seviyorum.. Bu güzel ahşap balıkları da annem geçen ay İstanbul'da artık ailemizin balıkçısı haline gelen Murat Bildirici'nin sergisinden almış..Bomboş bir duvarı inanılmaz renklerdirdiler..

Ferforje masa ve sandalyeler ise neredeyse elli yıllık.. Eskileri ve yenileri harmanlayabilmek ne kadar güzel değil mi?? 

Today, a quick hello from the balcony of my mother.. She recently purchased this colorful wood fishes from the exhibition of Murat Bildirici.. I love how they filled an empty wall.. 

And her fer forge table and chairs are coming from my childhood home. Almost fifty years old. Its so much fun to mix old and the new..

Bir zamanlar İstanbul'da bir ev...

Nihayet İstanbul'dayız..Dün bütün gün yollardaydık, bugünde gelip eve yerleştik..Yerleştik derken yerleşecek çok fazla bir şeyde yok aslında..İstanbul'daki evimizin şu andaki haliyle apart otelden pek bir farkı yok..Eşyaların çoğu zaten Datça'ya gitti..Hala daha gidecek bir kaç koli ve bol bol kitap var...Geçen yıl bir 10 gün kadar kaldık, bu yılda çok ekstra bir olay olmazsa bir dahaki sonbahara kadar gelmeyiz diye düşünüyorum..

Aslında şimdiki bomboş, terk edilmiş hali beni bir hayli üzüyor..Evleneceğimiz zaman bu evi öylesine keyifle hazırlamıştık ki, sonrasında da çok keyifli bir 3 yıl geçirdik burada..Nedense çok fazla resminide çekmemişim o zamanlar..Ama işte benim için buram buram nostalji kokan fotoğraflarla bir zamanlar İstanbul'daki evimiz..

We are finally in İstanbul.Yesterday we were on the road whole day and today we managed to settle here..Actually there is not much to settle here as our house in İstanbul is not much different from an apart hotel for the last 2 years..Most of our furnitures are in Datca now, but there are still couple boxes and a lot books waiting their transportation..Since we moved to Datca, we are staying here max 10 days every year..I dont think this year will be much different..

Actually its really so sad to see here empty and neglected..When we decide to get married, I remember preparing this house with such joy and we have spent 3 happy years here..I dont know why but I did not take much photos at that time but still I managed to find some photos which are very nostalgic to us..So once upon a time this was our house in İstanbul..