Poz poz Ares...

Bugün hava çok rüzgarlı Datça'da.. Kısacık bir süreliğine bile dışarı çıksanız anında serseme çeviriyor insanı.. Böyle havalarda bizim tüylü çocuklarda tam kadro evde oluyorlar.. Büyük ablalar Hera ve Hestia'dan yana bir sorun yok.. Çekiliyorlar kendi köşelerine neredeyse bütün gün uyukluyorlar.. Ama en küçüğümüz benim pamuk prensim Ares normalde sokakta attığı enerjisini evde atmaya kalkınca çok eğleniyoruz.. Önce tek tek hepimize sataşıyor, o işten sıkılınca da garip garip sesler çıkartıp defalarca üst kata ve alt kat arasında depar atıyor..Çok eğlendiriyor bizi anlayacağınız..

Sonra baktım yoruldu, normalde uyumayı sevdiği koltuğun üstüne çıktı.. İşte uykuya geçmeden önceki son 2-3 dakika Ares'in en güzel fotoğraflarını çektiğim zamanlar oluyor.. Hatta şöyle üstteki gibi bir Türk sineması jön erkek oyuncu pozu bile verdi:))

Ares bizim ikinci kedimiz.. İlk kedimiz Hestia'yı yaklaşık 4-5 aylıkken sokaktan almıştık.. Çok zor günler geçirmişti ve ilk bir kaç yıl hep yabani bir kedi olarak kaldı.. Ne oyun oynamayı biliyordu, ne de doğru dürüst kendini sevdirmeyi.. Aslında şimdi normal bir kedi nasıl olur o da Ares'e bakarak öğreniyor.. Neredeyse 5 yaşına geliyor ve geçen gün ilk defa bir oyuncak ile oynadığını gördüm.. 

Ares'i ise geçen yıl Haziran ayında yaklaşık bir aylıkken annesi getirip bizim kapıya bıraktı, sonrasında ne yaptıysak ta kabul etmedi geri almadı benim minik oğlumu..O zaman çok üzülmüştüm ama şimdi iyi olmuş diyorum..Bizim hayatımıza inanılmaz bir neşe ve enerji kattı..

Ben aslında hayatımın bundan önceki döneminde hep köpek sever bir insan oldum.. Ancak çalışma hayatının içinde apartman katında köpek bakmak çok zor olduğu için köpeğim Şiba öldükten sonra başka köpek almadım, dolayısıyla da uzunca bir süre hayatımda hiç evcil hayvan olmadı.. Ama Ares'le yaşamaya başladıktan sonra şimdi o yıllarım için üzülür oldum.. Bir köpeğin bakımı çalışan, tek başına yaşayan bir kadın için oldukça zorken, kedi için durum hiçte öyle değilmiş.. Keşke kedim, kedilerim olsaymış o yıllar.. Ama hiç bir şey için geç değil tabii..

Onunla beraber geçirdiğimiz en keyifli saatler ise geceleri uykuya almadan hemen önce.. Genellikle ben yattıktan hemen sonra hoplayıp yatağa benim yanıma gelir ve biraz kendini sevdirdikten sonra patisini elime verir ve biz el ele yada pati patiye uykuya dalarız.. Sonra gidip kendi yatağında uyuyor ama sokakta bir şeylere takılıp kalmadıysa her gece mutlaka böyle 15-20 dakikalık özel bir zamanımız var.. İyi ki hepsi hayatımız da varlar.. 

Seviyorum oğlumu ne yapayım :)) 

Haftasonu hali...

Son iki yıldır Datça'da kışlar sanki artık daha soğuk ve daha uzun geçmeye başladı sanki... Bugün de öyle.. Baksanız dışarıda şıkır şıkır bir güneş var ama soğuk insanın nefesini kesiyor, ellerini yüzünü donduruyor.. Bizim tüylü çocuklarda tam takım evde.. Sabah bir ara aceleyle çıkıp tuvalet işlerini hallettiler şimdi sobanın etrafına sıralandılar.. Minik Ares'te bu yıl ilk kışını geçiriyor.. Diğer dört kardeşinin hiç biri yaşamadı ne yazık ki.. En son çok tatlı bir kız kardeşi vardı ona da biz bakıyorduk ama onu da bir ay kadar önce köpekler öldürdü.. 

Bizimkilerin keyfi dört dörtlük ama kış ayları her yerde sokak hayvanları için çok zor geçiyor.. Datça gibi ılıman bir iklime sahip yerlerde bile çok telef oluyorlar.. Geçen kış yine böyle havaların aniden çok soğuduğu bir gecenin sabahında, çöp tenekelerinin yanında donup kalmış kediler görmüştük.. Bir yere sığınmak yerine, çok aç oldukları için daha açık ve rüzgar alan bir yerde olan çöp tenekelerine yemek aramak için gelmişler ve orada donup kalmışlardı.. İnanılmaz üzülmüştüm.. Bu yıl o olayın etkisiyle özellikle soğuk havalarda gündüz saatlerinde elimden geldiğince bir şeyler vermeye çalışıyorum ama hepsini doyurmak öylesine zor ki..  Aman ne olur sizde özellikle soğuk günlerde biraz yemek bırakmayı ihmal etmeyin onlara..

For the last two years, winters here at Datca are much longer and colder.. It is one of those days today.. So we are enjoying home time with our fury kids.. Our little one Ares enjoying his first winter under warm blankets but the stray ones trying to live outside are not as lucky as him.. His 4 other siblings couldn live to see these days.. Please dont forget to put some water and food for them especially on cold days.. 

Sonbaharlık birşeyler, kurulama bezleri ve Ares...

Aslında aklımda bu fotoğrafları çekmek yoktu... Artık biliyorsunuz Sahildeki Ev neredeyse tüm yıl boyunca mavili beyazlı bir dekora sahip. Sadece yılbaşı zamanı biraz kırmızılanıyor o kadar.. Ama bu yıl yaz aylarının çok sıcak geçmesinden midir nedir, şöyle sonbahar dekoru, sonbahar renkleri arıyorum etrafımda..

Yastıklar aslında yastık değil.. Yeğenimiz İngiltere'den gelirken getirmiş bu üçlü kurulama bezlerini.. Uzun zamandır bayılırım kimi kurulama bezlerinin üstündeki desenlere.. Yurt dışında harika çeşitler oluyor ama artık bizde de bulunmaya başladı.. Tahmin ederim sizinde vardır deseninin güzelliğinden dolayı kullanmaya kıyamadığınız kurulama bezleri.. İşte bu kuşlu da daha ilk gördüğüm anda bu katagoriye girdi.. Şu anda bir yastığın üzerinde duruyor ama bir kaç güne kadar kendisi gerçek bir yastuk kılıfına dönüşecek.. Tavsiye ederim sizde bakın dükkanlardaki kurulama bezlerine.. Elinizden de biraz dikiş geliyorsa, çok uygun fiyata harika yastık kılıfları hazırlayabilirsiniz..

Yastıklarımız tamamlanınca, evdeki elmalar hop bir sepete kondu, karşı tarladaki sazlıklardan da bir kaç tane kesildi. İşte buyrun size en kolayından, en uyduruğundan bir sonbahar dekoru:)) Bir şeylermi eksik kaldı.. Hiç sonbaharın serin günleri kedisiz olur mu.. Çağırırız bizim minik Ares'i o işi de hallederiz.. Bu arada minik oğlum annesinin bloğu için ilk kez poz verdi.. Hestia Ablası gibi sabırlı değil ama fena da olmadı değil mi?

Keyifli, serin serin ve sağlıklı sonbahar günleri diliyoruz hepinize..

I usually dont decorate for the fall as this house mostly blue and white all year round.. But this year, maybe due to the long and hot summer I want to see some fall decoration around me.. As I dont have much to use, I made some cushions from tea towels, found some different plants from the beach, put a basket full of apples and here it is.. Fall at the beach house plus our darling kitten Ares.. Here he posed for the first time for my blog.. His attention span is much shorter than his big sis Hestia but he still made a pretty good job..

Enjoy the beautiful fall days..

Şimdi tam balkon zamanı..

Bu balkonumuz öğleden sonraları  güneş aldığından çok sıcak olsa da akşamları çok keyifli oluyor.. Datça'nın akşamları esen o püfür püfür rüzgarı, yanan mumlarımız, kandiller, fonda da hafif bir müzik değmeyin keyfimize...

With the arrival of summer, its the perfect time to spend lots of time at the balcony.. Ours is usually very hot in the afternoons but its wonderful during nights.. With lots of candles and oil lamps and some music at the background, its the place to enjoy long dinners..

Her yaz balkonun önündeki çiçekliklere mevsimlik çiçekler ekerdim ama bu yıl sardunya tercih ettim..Hemde kırmızı.. Şöyle hepsi salkım saçak büyüyüp çiçeklere bürünse çok güzel olur diye düşündüm.. Aslında düşündüğüm şey doğruymuş ama denemeden insan bazı negatif noktaları da bulamıyormuş.. 

Biliyorsunuz geçen sonbahar bu balkonun zeminini beyaz ahşap parke yaptık.. Ama şimdi rüzgarla içeri doluşan sardunyanın kırmızı yaprakları, beyazın üzerinde inanılmaz leke yapıyor.. Sinir bir durum anlayacağınız ama güzeli seven dikenine katlanırmış..

This summer I plant red geraniums in front of my balcony,, They look very good but there is a down size. As the floor of the balcony is white painted wood, red leaves of geraniums leave ugly stains on them.. 

Bloğumdaki ilk yazılarımdan birinde, özel yaptırdığımız bu ahşap çiçekliklerden bahsetmiştim ama üzerinden çok zaman geçti, belki tekrar bahsedersem birilerine bir fikir verebilir.. Plastik saksıları hiç ama hiç sevmediğim için bir kaç yıl önce farklı bir arayış içindeydim.. Sonunda çözüm buradaki marangozumuz Ali Usta'dan geldi.. Önce bu çiçeklikleri istediğimiz boyutlarda yaptı, sonrada içini teknecilerde fiber ile kaplattı.. Sanırım bu yıl dördüncü yazımız ve çok memnunum.. Tavsiye ederim..

Bu arada dikkat ettiyseniz balkonun önündeki küçük kayrak taşı döşeli alanı, Yunan adalarından esinlenerek biraz beyazlattık.. Kayrak taşının arasındaki çimento döşeli kısımları beyaz dış cephe boyası ile boyadık.. Eğer bahçenizde, yazlığınızda böyle bir alan varsa kesinlikle sizde deneyin derim.. Çok şık olacaktır.. 

My plant holders are also made from wood.. In order to prevent water leekage, inside of them covered with boat fiber.. Its a very effective system, we are using them for the last four years and I am very happy with them.. Its an extremly good alternative for those ugly plastic holders..

Bu arada Sahildeki Ev'e yeni bir can katıldı.. İnstagaram da ve facebook ta çok sık bahsettim ama bloğa yazmamışım.. Bu minik oğlanın adı Ares ve ramazanın ilk günü annesi onu bizim evin önüne getirip bırakmış.. Bir süre gelip alsın diye bekledik, sonra biz tekrar annesinin yanına bıraktık ama olmadı bir türlü..  O zaman bizde kapımızı açtık bu minik oğlana.. Çok sağlıklı, çok yaramaz bir yavru kedi.. Anne diğer yavrularına hala baktığı için, kadını her halde yaramazlığı ile bezdirdi de onun için bıraktı diye dalga geçiyorum Ares'le..

Well, last but not the least we have a new addition to our family.. Ares is our new baby boy.. I have shared many pictures of him on my instagaram and facebook accounts.. He is a little darling.. Its a pity that his mother abondened him at our garden while he is very young..But we are very happy that he is ours now..